De Kihap
Vaak hoor je in de
krijgskunsten een luide uitademing. Dit is een goede manier voor beginners om
zich te concentreren op de ademhaling en om de juiste ademhalingsritme te
krijgen.
Gevorderde
studenten moeten
deze luide ademhaling alleen gebruiken bij de ademhalingsoefeningen. Tijdens het
sparren of vechten is het niet een goed idee, omdat een tegenstander dit kan
gebruiken als een hint op welk moment hij het beste kan aanvallen.
Gedurende de
inademing is er geen snelle tegen reactie mogelijk, zodat een aanvallende stoot
meer effect heeft.
Zo, tijdens het
sparren moet de ademhaling onhoorbaar zijn, maar wel correct en krachtig.
Een erg krachtige
ademhalingstechniek is de Kihap, een luide schreeuw.
Het is belangrijk
dat de Kihap uit de maag komt en niet van de stembanden.
In samenwerking
met de buikspieren en het middenrif
Vaak gebruiken de
studenten te vaak de stembanden, dit is niet goed voor de stembanden, maar heeft
ook niet veel effect.
Een Kihap kan in
stilte; het is de coördinatie tussen ademhalen en de lichamelijke activiteit
wat belangrijk is.
Een ontspannen en
krachtige uitademing kan de beweging versterken. Een geluid is een hoorbaar
gevolg van een goede Kihap
Een juist
uitgevoerde Kihap heeft de volgende effecten:
1. je vecht
tegen je eigen angst
2. je krijgt
meer kracht in je techniek
3. Misschien
schrik je je aanvaller af.
4. maakt je
minder kwetsbaar.
5. beschermt
het bovenlichaam tegen een slag door het zorgen van een
ontsnappingsroute voor het uitademen van lucht
6. beschermt
het onderlichaam door het snel samentrekken van de dwarse buikspieren en andere
spieren die de inwendige organen beschermen.